Tohid Foundation Inc.

اعمال شبهای قدر

اعمال زیر برگرفته شده از کتاب مفاتیح الجنان میباشد – التماس دعا

اعمال مشترک شب های قدر

اول :غسل است
علاّمه مجلسي فرموده بهتر است غسل اين شبها در هنگام غروب آفتاب انجام گيرد، كه نماز شام را با غسل بخواند.

دوم :دو ركعت نماز است
كه در هر ركعت پس از سوره <حمد> ، هفت مرتبه <توحيد> خوانده ، و پس از فراغت از نماز هفتاد مرتبه بگويد : أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إلَيْهِ
در روايت نبوي است: كه از جاي برنخيزد تا خدا او و پدر و مادرش را بيامرزد ، و خداوند فرشتگان را مأمور مى کند تا سال آینده براى وى حسنات بنویسند و فرشتگانی را سوی بهشت میفرستد تا بارای او درختان کاشته، قصرها بنا کرده، و رودها جاری سازند. این فرد از دنیا نمیرود تا آنکه همه این موارد را خواهد دید.

سوم :قرآن مجيد را باز كند و در برابر خود گرفته و بگويد:

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَي وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَي أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ
بار خدايا من از تو درخواست مي كنم به كتاب نازل شده تو (قران) و به حق آنچه در آنست و در آن نام بزرگ و نامهاي نيكوي توست و آنچه بيم و اميد است كه مرا از آزاد شدگان خود از آتش قرار دهي

پس هر حاجت كه دارد بخواهد.

چهارم :قرآن مجيد را روي سر بگذارد و بگويد:

اَللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلاَ أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ

خدايا به حقّ اين قرآن و به حقّ كسي كه به او فرستادي آن را و به حقّ هر مؤمني كه در آن او را ستودي و به حقّ تو بر آنها كه احدي شناساتر به حقّ تو از خودت نيست

پس ده مرتبه بگويد: بِكَ يَا اَللَّهُ
و ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ
و ده مرتبه: بِعَلِيٍّ
و ده مرتبه: بِفَاطِمَهَ
و ده مرتبه: بِالْحَسَنِ
و ده مرتبه: بِالْحُسَيْنِ
و ده مرتبه: بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ
و ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ
و ده مرتبه: بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ
و ده مرتبه: بِمُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ
و ده مرتبه: بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَي
و ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ
و ده مرتبه: بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ
و ده مرتبه: بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ
و ده مرتبه: بِالْحُجَّهِ
پس هر حاجت كه داري طلب كن.

پنجم :حضرت سيد الشهّدا (عليه السلام) را زيارت كند. در روايت آمده: هنگامي كه شب قدر مي شود ، منادي از آسمان هفتم از پشت عرش ندا سر مي دهد كه خدا هركه را به زيارت مزار امام حسين (عليه السلام) آمده آمرزيد.

ششم :اين شبها را احيا بدارد ، روايت شده هركه شب قدر را اِحيا بدارد ، گناهانش آمرزيده مي شود ، هرچند به شماره ي ستارگان آسمان و سنگيني كوهها و پيمانه درياه

هفتم :صد ركعت نماز بجا آورد ،  كه فضليت بسيار دارد و بهتر آن است كه در هر ركعت پس از سوره <حمد> ، ده مرتبه < توحيد > بخواند.

هشتم :بخواند:
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْدًا دَاخِرًا لاَ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَ لاَ ضَرًّا وَ لاَ أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءًا
بار خدايا من شام كردم بنده اي آستان بوست كه مالك سود و زياني نيستم و نتوانم از خود بدي را بگردانم بدان

أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَي نَفْسِي وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي
بر خود گواهي مي دهم و به آستان تو به ناتواني و بيچارگي خود اعتراف مي كنم

فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ
پس بر محمّد(ص)و آل محمّد(ع)درود فرست و به من و همه مؤمنين و مؤمنات آنچه از آمرزش در اين شب وعده فرمودي وفا كن

وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ
و آنچه بر من مرحمت فرمودي تمام و كمال گردان زيرا كه من بنده مسكين و مستمند و ناتوان و درويش و خوار توام

اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي نَاسِيًا لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي وَ لالِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي وَ لاَ آيِسًا مِنْ إِجَابَتِكَ
بار خدايا مرا از يادت فراموش كار مگردان در آنچه به من عطا كردي و نه از احسانت در آنچه به من دادي و نه نوميد از اجابتت

وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ
و اگر چه كندي باشد بر من در نهان باشم يا در زيان يا سختي يا آسايش

أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاَءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ.
يا عافيت يا بلاء يا در تنگي يا در نعمت بدرستي كه تو شنواي دعايي.

اين دعا را كفعمي ازامام زين العابدين (عليه السلام) روايت كرده كه در اين شبها ، در حال قيام و قعود و ركوع و سجود مي خواندند .


اعمال شب نوزدهم

اول: صد مرتبه:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إلَيْهِ

دوم :صد مرتبه:
اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَهَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِين

سوم :بخواند دعاي
يَا ذَا الَّذِي كَانَ قَبْلَ كُلِّ شَيْ ءٍ ثُمَّ خَلَقَ كُلَّ شَيْ ءٍ ثُمَّ يَبْقَي وَ يَفْنَي كُلُّ شَيْ ءٍ
اي آنكه پيش از هر چيز بوده سپس هر چيز را آفريد و او باقي است و هر چيز فاني شود

يَا ذَا الَّذِي لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ يَا ذَا الَّذِي لَيْسَ فِي السَّمَاوَاتِ الْعُلَي وَ لاَ فِي الأَرَضِينَ السُّفْلَي
اي آنكه بمانند او چيزي نيست اي آنكه در آسمانهاي بلند و نه در زمينهاي پست

وَ لاَ فَوْقَهُنَّ وَ لاَ تَحْتَهُنَّ وَ لاَ بَيْنَهُنَّ إلَهٌ يُعْبَدُ غَيْرُهُ
و نه بالاي آنها و نه در زير آنها و نه در ميان آنها معبود به حقّي كه پرستش شود جز او نيست

لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لاَ يَقْوَي عَلَي إِحْصَائِهِ إلاَّ أَنْتَ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلاَهً لاَ يَقْوَي عَلَي إِحْصَائِهَا إِلاَّ أَنْتَ
حمد مر تر است آن سپاس كه جز تو كس نتواند آن را شمرد پس درود فرست بر محمّد(ص)و آل محمّد درودي كه جز تو كس نتواند آن را شمرد.

چهارم: بخواند:
اَللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الأَمْرِ الْمَحْتُومِ
وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَهِ الْقَدْرِ وَ فِي الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ فِي رِزْقِي وَ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا
و بجاي اين كلمه حاجت خود را ذكر كند.


اعمال شب بیست و یکم

فضيلت اين شب نوراني از شب نوزدهم بيشتر است و بايد اعمال اين شب را، از غسل و احيا و زيارت و نماز هفت <توحيد> و قرآن بر سر گرفتن و صد ركعت نماز و دعاي جوشن كبير و غير آنها را انجام دهد، و در غسل و احيا و سعي در عبادت ، در اين شب و شب بيست و سوم اصرا ورزد، در روايات به اين معني كه شب قدر يكي از اين دو شب ميباشد،تاكيد شده. در چند روايت آمده كه از معصوم خواسته شد: معين فرماييد كه شب قدر كدام يك ازاين دو شب است؟ ايشان تعيين نكرد ، بلكه فرمود: مآ أَيْسَرَ لَيْلَتَيْنِ فيما تَطْلُبُ يا آنكه فرمودند:
ما عَلَيْكَ أَنْ تَفْعَلَ خَيْراً في لَيْلَتَيْنِ وَ نَحْوِ ذلِك) و قالَ شَيْخُنا الصَّدوُقُ فيما أَمَلَي عَلَي الْمَشَايِخِ في مَجْلِسٍ واحِدٍ مِنْ مَذْهَبِ الإْمامِيَّهِ وَ مَنْ أَحْيا هاتَيْنِ اللَّيْلَتَيْنِ بِمُذاكِرَه الْعِلْمِ فَهُوَ أَفْضَلُ.

كفعمي از سيد بن باقي نقل كرده كه در شب بيست و يكم مي خواني:
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
اي خدا بر محمّد و آل محمّد درود فرست

وَ اقْسِمْ لِي حِلْماً يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًي تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلاَلَةٍ وَ غِنًي تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ
و مرا حلمي روزي گردان كه به آن حلم درگاه جهالت را به روي من ببندي و هدايتي نصيب كن كه بمنّت و عنايتت هر گونه ضلالت را از من دور گرداني و بينيازي عطا كن كه در فقر را از هر سويي بر من مسدود كني

وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ ضَعْفٍ وَ عِزّاً تُكْرِمُنِي بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍ
و نيرويي بخش كه هر ضعف و ناتواني را از من بازگرداني و عزّتي مرحمت فرما كه هر ذلّت و خواري را مبدّل ببزرگواري فرمايي

وَ رِفْعَةً تَرْفَعُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ ضَعَةٍ وَ أَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنِّي كُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِيَةً تَسْتُرُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ بَلاَءٍ
و رفعت مقامي بخش كه مرا از هر پستي و حقارت حفظ گرداند و آن ايمني عطا كن كه بآن ايمني ترس و خوفي را از من دور سازي و عافيتي كرامت كن كه هر بلا و مصيبت را از من دور گرداني

وَ عِلْماً تَفْتَحُ لِي بِهِ كُلَّ يَقِينٍ وَ يَقِيناً تُذْهِبُ بِهِ عَنِّي كُلَّ شَكٍ
و علمي عطا فرما كه درگاه هر يقين را به روي من بگشايي و يقيني ده كه هر شكّ و ريب را به آن از دلم زايل گرداني

وَ دُعَاءً تَبْسُطُ لِي بِهِ الإِجَابَةَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ يَا كَرِيمُ
و حال دعايي اجابت كن كه به اجابت قرين گرداني در همين شب و در همين ساعت همين ساعت همين ساعت همين ساعت اي خداي با لطف و كرم

وَ خَوْفاً تَنْشُرُ لِي بِهِ كُلَّ رَحْمَةٍ وَ عِصْمَةً تَحُولُ بِهَا بَيْنِي وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ
خوف خود را در دلم فرا دار كه بواسطه آن هر گونه رحمتت را برايم منتشر گرداني و مرا عصمتي از خطا و گناه بخش كه به آن ميان من و گناهانم حايل سازي

حَتَّي أُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
تا آنكه به آن عصمت نزد معصومان مظفّر و سرفراز باشم به حقّ رحمت بي پايانت اي مهربانترين مهربانان عالم.

روايت شده كه حماد بن عثمان در شب بيست ويكم بر امام صادق (عليه السلام) وارد شد ، حضرت پرسيد: غسل كرده اي؟ عرض كرد: آري ، فدايت شوم ، پس حضرت حصيري خواست و حمّاد را به نزديك خود طلبيد، و مشغول نماز شد، و پيوسته نماز خواند، و حمّاد هم در كنار حضرت نماز مي خواند ، تا از نمازهاي خود فارغ شدند ، آنگاه امام صادق (عليه السلام)دعا كرد و حمّاد آمين گفت ، تا سپيده دميد ، سپس آن حضرت اذان و اقامه گفت و بعضي از خدمتكاران خود را خواست، و جلو ايستاد و نماز صبح خواند ، درركعت اول پس از سوره <حمد> سوره <قدر> و در ركعت دوم بعد از سوره <حمد> سوره <توحيد> را قرائت كرد ،و بعد از نماز مشغول تسبيح و تحميد و تقديس و ثناي حق و صلوات بر پيامبر و دعا براي مردان و زنان مؤمن و مسلمان شد ، سپس سر به سجده گذاشت، و به اندازه يك ساعت به جز صداي تنفس صدايي از آن حضرت شنيده نشد ، پس از آن اين دعا را خواند: <لااِلّْهَ اِلاّ اَنتَ ، مُقَلِّبَ القُلوبِ وَالاَبصارِ> تا آخر دعا كه در كتاب <اقبال> آمده است.
شيخ كليني روايت كرده كه امام باقر (عليه السلام) در شبهاي بيست ويكم و بيست وسوم تا نيمه شب دعا مي خواند ، و پس از آن شروع به خواندن نماز مي كرد. آگاه باش كه در هر شب از شبهاي اين دهه غسل مستحب است. روايت شده ؛ حضرت رسول (صلي الله عليه و آله) در هر شب اين دهه غسل مي كرد.

و نيز اعتكاف در اين دهه استحباب و فضيلت بسيار دارد، و بهترين اوقات براي اعتكاف اين دهه است، و روايت شده كه اعتكاف در اين دهه برابر دو حج و دو عمره ثواب دارد. <بناي رسول خدا (صلي الله عليه و آله) اين بود ، كه چون دهه آخر ماه رمضان مي شد ، در مسجد اعتكاف مي كرد ، چادري مويين براي آن حضرت مي زدند و آن جناب كمر عبادت را محكم مي بست، و بستر خواب را به هم مي پيچيد.> و آگاه باش كه در چنين شبي در سال چهلم شهادت مولايمان حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) واقع شد، و در اين شب غصّه هاي آل محمّد(عليهم السلام) و شيعيانشان تازه مي شود، و روايت شده كه در آن شب مانند شب شهادت امام حسين (عليه السلام) سنگي از روي زمين برداشته نشد ، مگر آنكه زير آن خون تازه بود. شيخ مفيد فرموده: در اين شب صلوات بسيار فرست، و در نفرين بر ستم كنندگان به آل محمّد (عليهم السلام) ، و لعن فرستادن بر قاتل اميرالمؤمنين (عليه السلام) سعي و كوشش كن.

روز بيست ويكم روز شهادت حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) است
و خواندن زيارت آن جناب مناسب است، و همچنين كلماتي كه در چنين روزي خضر به زبان آورده ، كه به منزله زيارت آن حضرت در اين روز است ، و آن كلمات در كتاب <هديه الزائر> ذكر شده است.


 اعمال شب بیست و سوم

در هديّه الزائر ذكر شده از دو شب قدر سابق افضل است و از احاديث بسيار مستفاد مي شود كه شب قدر همين است و اين شب جُهَني است و در اين شب جميع امور بر وفق حكمت مقدر مي گردد و از براي اين شب غير از اعمالي كه با دو شب سابق شريك است چند عمل ديگر است .

اول :خواندن سوره <عنكبوت> و <روم> كه امام صادق (عليه السلام) سوگند ياد كردند كه خواننده اين دو سوره در اين شب از اهل بهشت خواهد بود.

دوم :خواندن سوره <حم دخان>

سوم :خواندن سوره <قدر> هزار مرتبه

چهارم :آنكه تكرار كند در اين شب بلكه در تمام اوقات اين دعا را اللّهم كُنْ لِوَلِيِّكَ (الخ)

پنجم :بخواند:
اَللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمُرِي وَ أَوْسِعْ لِي فِي رِزْقِي وَ أَصِحَّ لِي جِسْمِي
اي خدا مرا عمر طولاني ده و رزقم را وسيع گردان و تنم را سالم بدار

وَ بَلِّغْنِي أَمَلِي وَ إِنْ كُنْتُ مِنَ الأَشْقِيَاءِ فَامْحُنِي مِنَ الأَشْقِيَاءِ وَ اكْتُبْنِي مِنَ السُّعَدَاءِ
و به آرزوهايم نايل ساز و اگر نام من در دفتر اهل شقاوت است محو گردان و از اهل سعادت رقم زن

فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي كِتَابِكَ الْمُنْزَلِ عَلَي نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
كه تو در كتاب آسماني كه بر پيمبر مرسل خود كه رحمتت بر او و آل او باد فرستادي

يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ
فرمودي خدا هر چه را بخواهد محو و هرچه را بخواهد اثبات مي كند و اصل كتاب آفرينش نزد اوست هر تصرّف و تغيير در عالم تواند داد.

ششم: بخواند:
اَللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ فِيمَا تُقَدِّرُ مِنَ الأَمْرِ الْمَحْتُومِ
اي خدا آنچه به قضا و قدر خود حتم و قطعي گردانيده اي

وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لاَ يُرَدُّ وَ لاَ يُبَدَّلُ
و در آنچه از فرمان مقام حكمت ازليت حدّ و تميز اشياء را در شب قدر مقرّر داشته كه ديگر آن حكم هيچ قابل تغيير و تبديل نيست در آن

أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا اَلْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ
مقام مرا از حاجيان كعبه محترم خود گردان در اين سال آنهايي كه حجّشان مقبول و سيعشان پسنديده و لايق پاداش تو هستند و گناهانشان بخشيده اي و زشتيهايشان مستور و محو ساخته اي

وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ لِي فِي رِزْقِي
مرا از آنان قرار ده و نيز در قضا و قدرت عمر مرا طولاني و رزقم را وسيع مقرّر فرما.

هفتم :بخواند اين دعا را كه در اقبال است:
يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ وَ يَا ظَاهِراً فِي بُطُونِهِ وَ يَا بَاطِناً لَيْسَ يَخْفَي
اي خدايي كه در عين پيدايي پنهاني و اي كه در عين پنهاني پيدايي اي خدايي كه از چشم ظاهر نهاني و از ديده دل پنهان نيستي

وَ يَا ظَاهِراً لَيْسَ يُرَي يَا مَوْصُوفاً لاَ يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لا حَدٌّ مَحْدُودٌ
و اي پيداي ناديدني اي آنكه هيچ حدّ و تعريف و مدح و توصيف به كينونت ذات و كنه حقيقت او نخواهد رسيد

وَ يَا غَائِباً غَيْرَ مَفْقُودٍ وَ يَا شَاهِداً غَيْرَ مَشْهُودٍ
اي غايب از نظر كه هميشه حاضري و اي حاضري كه به چشم مشاهده نخواهي شد

يُطْلَبُ فَيُصَابُ وَ لَمْ يَخْلُ مِنْهُ السَّمَاوَاتُ وَ الأَرْضُ وَ مَا بَيْنَهُمَا طَرْفَةَ عَيْنٍ
هر كه تو را طلبيد به تو خواهد رسيد و هيچ آسمان و زمين و ما بين زمين و آسمان يك لحظه جايي از تو خالي نيست

لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ وَ لا يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ وَ لا بِحَيْثٍ
و حيثيّت علم و ادراك تو را كيفيّت نيست و مكان و جايگاه و جهت براي تو نخواهد بود

أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِيعِ الأُمُورِ
تو نور نورها و شاه شاهان عالمي علمت به تمام امور عالم محيط است

سُبْحَانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ لا هَكَذَا غَيْرُهُ
منزّه خدايي كه مثل و مانندش در ملك هستي نيست و شنوا و بيناست منزّه خدايي كه او بدين اوصاف است و جز او هيچكس بدين اوصاف نيست.
پس دعا مي كني به آنچه بخواهي.

هشتم :غير از غسل اوّل شب ، غسلي هم در آخر شب انجام دهد.

بدان كه براي غسل و شب زنده داري اين شب، و زيارت امام حسين (عليه السلام) ، و صد ركعت نماز ، فضيلت بسيار نقل شده است ، و انجام اين اعمال مورد تأكيد است. شيخ طوسي در كتاب <تهذيب> از ابو بصير از امام صادق (عليه السلام) روايت كرده كه آن حضرت فرمود: در شبي كه اميد مي رود شب قدر باشد ، صد ركعت نماز بخوان در هر ركعت پس از سوره <حمد> ده مرتبه <توحيد> را قرائت كن ، گفتم: فدايت شوم ، اگر ايستاده قدرت نداشته باشم چه؟ فرمود نشسته بخوان ، گفتم اگر نتوانم ؛ فرمود: به همان حالي كه در بسترت به پشت خوابيده اي اين نماز را بخوان. از كتاب <دعائم الاِسلام> روايت شده كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله) در دهه آخر ماه رمضان بستر خود را جمع مي كرد ، و براي عبادت كمر همّت را محكم مي بست ، و در شب بيست وسوم اهل خود را بيدار مي كرد ، و آنهايي را كه خواب در ربوده بود ، به رويشان آب مي پاشيد ، و حضرت فاطمه (عليها السلام) در اين شب اجازه نمي داد احدي از اهلش بخوابد ، و خواب آنها را به كمي طعام علاج مي فرمود ، و آنها را با خواباندن در روز براي بيداري و احياي شب آماده مي كرد ، و مي فرمود: محروم كسي است كه از خير اين شب محروم بماند.

روايت شده كه امام صادق (عليه السلام) به بيماري سختي دچار شده بود ، وقتي شب بيست وسوم ماه رمضان رسيد ، به خدمتكارانش دستور داد، او را به مسجد بردند ، و تا صبح در مسجد بود. علاّمه مجلسي (ره) فرموده است هرقدر كه خواندن قرآن ممكن باشد ، در اين شب خوانده شود ، و دعاهاي صحيفه كامله (سجاديه) ، به ويژه دعاي مكارم الأخلاق ، و دعاي توبه قرائت گردد ، و روزهاي اين شبها را نيز بايد حرمت نهاد ، و به عبادت و تلاوت قرآن به سر آورد ، زيرا در احاديث معتبر آمده است كه روز قدر در فضيلت همانند شب قدر است.

این صفحه را پرینت بگیرید این صفحه را پرینت بگیرید